Competenties en capaciteitenniveau

Melba / 20.10.2012

Het in kaart brengen en werken met competenties gebeurt steeds oppervlakkiger. Het moet snel, zeer gebruiksvriendelijk (ook in te zetten door bijvoorbeeld een werkleider) en mag niet teveel geld kosten. In het kader van re-integratie van mensen met een beperking wordt vaak teruggegrepen naar een beperkt aantal competenties die als essentieel gezien worden om te kunnen functioneren in een werksituatie (zoals op tijd komen). Het probleem met de toepassing binnen re-integratie is dat de mensen die het betreft ofwel geen diploma hebben en het cognitieve niveau van functioneren niet precies bekend is, ofwel wel een diploma hebben, maar door beperking en/of langdurig uit het werkproces zijn niet precies bekend is wat het huidige niveau van functioneren is.

Bedrijfsmatig niet zo slim om te bezuinigen op het in kaart brengen van capaciteiten, door systemen te versimpelen. Want wat is het gevolg? Doordat het systeem niets meer zegt, is elke keuze van een nieuwe werkplek weer opnieuw een gok. Met alle gevolgen van dien: mislukken leidt bijvoorbeeld tot veel frustraties van alle betrokkenen, met terugval en/of uitval van de persoon in kwestie, lagere productiviteit van de persoon, maar ook van de mensen in de omgeving, extra begeleidingstijd van consulent en/of werkleiding, kwijtraken van de externe werkplek, minder vertrouwen in de organisatie….. De vereenvoudigde gegevens zijn onvoldoende bruikbaar bij beslissingen die genomen moeten worden en er moet dus bij elke beslissing weer extra tijd geïnvesteerd worden! Lees meer in het artikel ‘Competenties en capaciteitenniveau’, verschenen in het oktobernummer van het SW-journaal.