Stijging burn-out klachten

Melba / 20.11.2013

De stijging van het aantal werknemers met een burn-out, die al sinds 2007 gaande is, lijkt zich gestaag door te zetten. In 2012 ervoer ruim 1 op de 8 werknemers burn-outklachten volgens onderzoek van CBS en TNO. De behoefte aan zelftesten voor burn-out en het zoekgedrag op internet met betrekking tot dit onderwerp neemt de laatste jaren flink toe, blijkt uit onderzoek van organisatieadviesbureau Leaufort. Met een zelftest burn-out kan iemand een eerste indicatie geven in welke mate hij/zij symptomen van stress, overbelasting en burn-out vertoont. Aldus het begin van een artikel in De Werkmarkt van 18 november. Opvallend is dat met name steeds meer jongeren tussen de 25 en 35 jaar aan het begin van hun carrière te maken krijgen met een burn-out (TNO, juni 2013). In 2010 had deze groep relatief gezien nog weinig last van burn-out; 1 op de 10 jongeren in de leeftijdsgroep 25-35 jaar had burn-outklachten. Inmiddels is dit al 1 op de 8.

Uit data-analyse van de zelftest van Leaufort blijkt dat 87% van de respondenten relatief veel stress ervaart en zelfs 45% symptomen van zware overbelasting en burn-out vertoont. Uit onderzoek komt naar voren dat de top vijf van klachten die de respondenten ervaren zijn:

  1. Piekeren / Zich zorgen maken – 85%
  2. Sneller geïrriteerd raken – 80%
  3. Opgejaagd / Rusteloos gevoel – 79%
  4. Slechter concentratievermogen – 78%
  5. Lichamelijke klachten – 75%

De sterke groei van dergelijke zelftests heeft volgens het artikel zeker ook te maken met marketing aanpak. Voor het hele artikel lees hier meer.

Inhoudelijk gezien gaat de zelftest uit van een aantal veronderstellingen die in de praktijk toch erg persoonsafhankelijk zijn. Zo wordt bijvoorbeeld in het algemeen aangenomen dat mensen minder risico lopen als ze in hun werk meer regelmogelijkheden en persoonlijke vrijheid hebben, wat misschien wel geldt voor de hoog opgeleide professional. Maar de vraag is of dat voor iedereen geldt…. er zijn nu eenmaal mensen die liever weten waar ze aan toe zijn en die beter gedijen bij vaste structuren. Daarnaast is de vraagstelling niet gericht op zelfstandigen en vraagt het beantwoorden een hoge taalbeheersing.

Allemaal redenen waarom wij blij zijn met de AVEM als instrument om de beleving van arbeid bij professionals, maar ook bij mensen die een re-integratietraject krijgen aangeboden, te screenen en zo ook een duidelijk beeld te krijgen of oorzaken van een lagere draagkracht meer vanuit omstandigheden of vanuit persoonlijk vlak verklaarbaar zijn…. en daar doelgericht actie op te kunnen ondernemen!